| Lunca é n poet che vir tl rëgn dla
Ladinia y so dejier plü gran foss chël de jorè.
Nia dalunc da d’ël, söinsom n lëgn alt y döt
sëch virel te na tor Laurus, n striun da n bur carater. Al é
dala ria y dal blot stè su él ince deventè scialdi
n rî. Por passè le tëmp cöiel adöm te na lada
düc i lingac dl monn: cun val’ ingianada êl dagnora stè
bun da ti ai tó a düc chi che ti dô massa pücia
valüta. Vigni iade ch’al daurî spo sö süa lada,
aldîl la usc de zacai y a chë moda se sintîl n pü’
manco su!
Olach’al gnô mancia le lingaz, pordô ince döt le
monn incëria sü bi corusc. Ala fin â Laurus abiné
oramai düc i lingac conesciüs, ater co le ladin. Defat ê
oramai döt le monn zënza corusc. Mâ la Ladinia ne i â
nia ciamò pordüs. Dal alt de so lëgn odô Laurus
chël monn ligher y plëgn de corusc. Ince dailò éssel
orü abiné ca le lingaz y fà sparì düc chi
corusc, mo al n’ê nia bun d’odëi zacai por ti al
brinché cà cina ch’al n’é nia capité
por cajo Lunca che passâ avisa sot so lëgn. Bel dassù
porvâl da pié le jor saltan jö de na gran pera y Laurus
l’alda baian ladin. Atira àl spo capì che avisa chël
ê le lingaz che ti manciâ ciamò por completè
süa coleziun. Porchël pënsel dô sciöch’al
podess fà da ti tó a Lunca so lingaz le plü snel ch’ara
va...
|
Le dé dô dadoman ciafâ Lunca dan porta n dessëgn
cun ël che jorâ ligher tl cîl. Laurus â spié
Lunca te sü sonns y â capì che al se dejidrâ dassënn
da ester bun de jorè. Te chël che Lunca s’â ot
ti êl t’un iade cumparì Laurus te na niora de föm.
Ël â spo tut tla man le dessëgn y ti â dè
da capì che cun sü podëis êl bun de fà a
na moda che Lunca podess finalmënter jorè, mo al mëssâ
porchël ti scinché so lingaz ladin!
Lunca odô ch’al ti gnô pité l’ocajiun
de süa vita y zënza ponsè sura plü co intan âl
azetè le barat. Laurus ê cuntënt. Al â striné
adalerch la lada olach’al tignî sö i lingac â damanè
Lunca bele damperfora dô le paiamënt: al mëssâ soflè
ite so lingaz tla lada. Apëna ch’al â albü rové
ê Laurus t’un colp sparì, avisa tan snel sciöche
al â fat da rové adalerch. Sciöche Lunca â dè
jö le lingaz à Lunca y döt le paesaje incëria pordü
so corù, deventan bel grisc. Laurus l’â ingianè.
|
Lunca â spo atira orü porvè sce al ê almanco
bun de jorè y al porvâ da sbater sü brac, mo al ne ti
ê nia ... Dessenè s’âl spo ponsè de jì
a se tó zoruch le lingaz, mo co podôl pa fà da rové
cina söinsom chël lëgn tan alt? Al â spo porvè
da le taié cun süa picia britola y spo cun n manarin. Da odëi
che ara ne jô a degöna moda âl tla finada ciamò
porvè cun les termes y spo cun le füch, mo al ne ti ê
nia... T’un iade ti êl spo tomé ite che al ess podü
porvè de rumpì le strinët cun l’ega dl lech che
n’â nia ciamò pordü so corù. Al â
spo metü man de ti sciuré de chël’ega ados al lëgn
y â odü che vigni toch che gnô bagné se desfajô
demorvëia... Bel plan, a forza de sciuré ega ê le lëgn
deventè tres plü bas, cina che la tor de Laurus ê rovada
jö ia por tera. Le striun mët fora le cé da vider fora
por odëi ci ch’al sozéd, mo te chël s’âl
ciafè na lavada: le grisc ch’al â indos ê sparì
y defata dô ince Laurus instës.
Lunca s’â fat demorvëia de chël efet, mo sciöche
le striun ê sparì â ince sü strinëc pordü
la forza: la scatora s’â davert sö y i lingac â
podü fora. Ince Lunca â indô ciafè süa usc
cun chëra ch’al â indô podü mët man de
baié...
Desciaria le dessëgn animé "Lunca"
(20 MB) >>
|
